Labels

Ze horen zeker thuis aan jouw reiskoffer want zo weten de bagagemensen van wie de koffer is. Maar horen labels ook thuis op een individu? We labelen mensen snel. Doen we dat te snel? Wat denk jij?

Wij horen graag tot een groep. Om het onderscheid te maken tussen 'ons' en 'de anderen' gaan we mensen een label opkleven. Iemand is 'bedweter', 'migrant', 'te oud', ... We stoppen mensen in hokjes.

Ik pleit schuldig. Voor ik kinderen kreeg deed ik dit ook en veel te snel: ouders waren 'betrokken', 'ongeïnteresseerd', 'bemoeizuchtig'.

Labels zijn niet hetzelfde als diagnoses. Labels kunnen een 'waardeoordeel' weergeven.
Terwijl diagnoses een eindpunt zijn van een medische mallemolen. Mijn gezin grossiert in diagnoses: ASS, DCD, ADHD, amputee, astigmatisme, zwaarlijvigheid.

Binnen ons gezin worden deze diagnoses wel eens als een label gebruikt: 'je bent vandaag wel heel 'ASS-erig'. 'dat komt door mijn DCD hé'. Maar meestal zijn de diagnoses een soort wegenkaart. Ze leiden ons de weg maar regelmatig nemen we de minder eenvoudige weg.

We kiezen er bijvoorbeeld voor om niet alles te structureren. Onverwachte dingen moeten kunnen. En dan kan het best dat dit even moeilijk binnenkomt. Waar we wel altijd rekening mee houden is de rolstoel van wederhelft. Maar hij is zo rolstoelvaardig dat zelf de kinderkoppekes in Tsjechië gelukt zijn. 

Wat vind jij? Zijn labels en diagnoses hetzelfde? Of is er een gevoelsverschil? 

Ik nodig jullie uit om eens op de website van 'iedereen een label' van Vijfttact vzw gaan kijken.  De website vind je via deze link: https://iedereeneenlabel.be/. Daar kan je een introductiefilmpje bekijken. Het duurt ongeveer 8 minuten. Bekijk het eens. 

https://youtu.be/WwFjFTnGucA